Anasayfam Yap    -
Reklam     -
Kunye     -
Son Mansetler    -
Iletisim                                 
Facebook    -
FOTOĞRAFÇISI DA CASUS ÇIKTI
AYASOFYA CAMİSİNDE ZULÜM BİTTİ
NASIL BİR ŞEREF YOKSUNUSUN?
28 ŞUBAT DARBECİLERİNİN CEZASI ONAYLANDI

Karakter boyutu :13 Punto15 Punto17 Punto19 Punto

BENİ ANLATAN TÜRKÜLER

AKİF DOĞRUL
03.01.2020 / 20:45

Kimim ben hatırlat bana, kendimle tanıştır beni:


Aladeli yanar içim, küskünüm barıştır beni...


Gözdür âlemi gezer de, gönül birinen olur.


Deli deli estiğimi söyleme, yâre söyleme…


Fiskeden bulanan ufak göl gibiyim...


Ali çoktur, Şah-ı Merdan bulunmaz.


Pir Sultan ölür ölür dirilir.


Hallac’ı astıran Nesimî’yi diri yüzdüren dilim.


Ayrılık da sevdadandır.


Derdimi dökersem derin dereye, doldurur dereyi düz olur gider.


Ayrılıktan zor belleme ölümü.


Aşka hudut çizilmiyor Mihriban


İrengi gözümde solan dünyada...


Kılavuzun gereği yok, yolun sonu görünüyor.


Yazanlar Leylâ’nın Mecnun kitabın, Sümmani’yi bir kenara yazmışlar.


Felek baştanbaşa kimi güldürdü,


Sana da mı değdi feleğin oku...


Gonca gül açılır hârinen geçer, dertlilerin ömrü zarinen geçer...


Zevraki’yi yakar bir ziyade nar,


Girebilsen şu sinemde neler var, gülüp oynadığım ele karşıdır.


Teller ağlar iniler gönüllere giz olur.


(…)


Aslında her şey ayan beyan ortada lakin bir şey desem elim kolum bağlanır.


Nereye kadar bir yetim yürekle, her anım, uzlet kadar huzurlu olsa başka ne isterim.


Yetim aşkların kaderi yazılmamıştır, bir kaderi de yoktur zaten. İntiharlı bekleyişlerse


kaderdendir. Devşirme yalnızlıklar seni bana getirmez ve güneş guruba girdiğinde


olacaklar bellidir. Güneş ve ay bir hesap üzerindedir. İstikbal düşüncesi ve korkusu,


okumakla hallolacak bir travma değildir, çaresi yaşayarak ve bir bütün olarak göğüs


germekte gizlidir. Bu devşirme yalnızlıklar, devreden lotaryalar gibidir eline bir şey


geçmez ve seni senden soğutur.


“Etrafa gülücükler dağıtamam, esasen hep hüzünlüyüm bir bilsen... Bu memleket


doğru dürüst bir bayram görmedi yüz seneden beri belki de… Başında bulunduğum


ümmet hep dağılmış, bir araya gelemez. Kıyamete kadar da böyle mi olacak, kim


bilir? Dertleriyle dertlenirim, hüzünleriyle hüzünlenirim... LA TAHZEN diye bir nida


duyarım da yapamam mümkün değildir. Hüzün Peygamber’inin makamında ve


gölgesinde...” (Son Halife’den)


(Aritmik Aforizmalar’dan)
Bu 228
Yazarın Diğer Yazıları


YAZARLAR

Ger?? Duymayan Kalmas? Kalemiyet.Com